... na nic nie licz

"... na nic nie licz" jest zbiorem pozornie różnych motywów. Żaden z nich nie jest nazwany, dookreślony. Łączenie w spektaklu tych zewnętrznie niejednorodnych historii jest celowe i ma swój głęboki sens. Cały czas odnosimy wrażenie, że nie możemy być pewni tego, co się stanie za chwile, że właśnie, jak w tytule - na nic nie możemy liczyć. Dlatego też nie ma tu ciągu przyczynowo-skutkowego, nie ma wyraźnie zarysowanego libretta, nie ma muzyki, a słowa czy odgłosy padające na scenie właściwie nic nam nie mówią.

Przenosząc "... na nic nie licz" do strefy czysto interpretacyjnej chcemy powiedzieć o tym, jak zdarza nam się myśleć o życiu: że wszystko już mamy, że wszystko już wiemy. "Zapętlamy" się w naszej codzienności, by zupełnie niespodziewanie przeżyć rozczarowanie związane ze zmianami, na które nie mamy wpływu, na które nie chcemy się godzić. Pozostają nam - smutek, niespełnione pragnienia, utracona nadzieja i brak poczucia bezpieczeństwa. Najważniejsze są tu rytmicznie powtarzające się emocje, przybierające różne nasilenie i częstotliwości... Emocje, powracające zupełnie jak czkawka...

Kreacja postaci: Patrycja Czmuda, Marzena Mackiewicz, Grzegorz Radomski, Agnieszka Piróg, Paulina Szkamruk, Adam Werduch
Opracowanie: Piotr Soroka
Fryzury: Galeria Fryzur
Premiera: 25 września 2008
Chełmski Dom Kultury

La Donna Est Mobile

Odwołując się do archetypów bliskich i znanych nam wszystkim, odkrywamy na scenie prostą prawdę o współczesnym społeczeństwie, o miejscu kobiety i mężczyzny. O świadomości i nieświadomości wchodzenia w nowe role społeczne. O kobietach pięknych, silnych, zdeterminowanych oraz o mężczyznach dumnych, mocnych, ale uległych. Pokazujemy postawy wobec życia - często obserwowanej męskiej bezradności oraz aktywnej i odważnej postawy wielu pań. Nie wiemy jednak czy to całkowita emancypacja czy chwilowy kaprys - w końcu kobieta zmienną jest?

Taniec: Agnieszka Piróg, Patrycja Czmuda, Paulina Szkamruk, Marzena Mackiewicz, Agnieszka Kruszyńska, Grzegorz Radomski, Marek Olejniczak, Kamil Mackiewicz, Sylwester Kot, Łukasz Szymczuk, gościnnie Agnieszka Szkoda
Opracowanie: Piotr Soroka
Fryzury: Galeria Fryzur Marzeny Wilińskiej
Premiera: 28 marca 2008
Chełmski Dom Kultury

LALKI

LALKI jako opowieść krążą wokół naszego życia. Odkrywają proste prawdy o naszym zachowaniu, naszej mentalności, ciągłej pozorności, w której jesteśmy. Postrzeganie świata, w którym żyjemy zmienia się raz z poziomem wiedzy na jego temat. Gdy już zdamy sobie sprawę ile ról gramy naszym życiu dostrzegać nasze różne oblicza, różne obowiązki, różne przywileje. Jednocześnie niejednokrotnie musimy być tacy jakimi chcą nas widzieć inni, naginamy się, pozujemy żeby nie wypaść z roli lub żeby ją dostać. Pytanie więc brzmi: kim jesteśmy? Kim chcielibyśmy być? Jak nas widzą inni? Ale czy zdajemy sobie sprawę z tego jaką płacimy za to cenę?
         "To jest mój pies Bobik,
         mówię mu skacz, a on skacze,
         mówię mu cierp, a on cierpi."
               -T. Różewicz

Taniec: Patrycja Czmuda, Magda Hurko, Marzena Mackiewicz, Paulina Szkamruk, Sylwester Kot, Grzegorz Radomski
Opracowanie: Piotr Soroka
Premiera: 22 września 2007
Chełmski Dom Kultury

Przekrześlenie

Przekrześlenie to projekt oparty na pytaniach, które na scenie padają co chwilę. Kim jestem? Kim jesteśmy? Kto decyduje o tym kim i jaki jestem? Po co mi inni ludzie? Relacje, w które wchodzą uczestnicy spektaklu możemy odnaleźć w życiu każdego z nas. Nigdy nie znajdujemy się tylko po jednej stronie ? czasem jesteśmy ofiarami, a czasem oprawcami. Czy możemy czuć się lepsi od innych? Kto daje nam prawo wyrokowania? Powszechnie promowana tolerancja jest w tym wypadku pustym hasłem. O emocjach, zależnościach, kategoryzowaniu, wartościowaniu, jednostce. O nas, o naszym społeczeństwie, o naszym przekreślaniu i naszym przekreśleniu. Bo wszyscy jesteśmy tacy sami. Wizja świata, w którym ktoś musi być krzesłem, aby siedzieć mógł ktoś?

Taniec: Patrycja Czmuda, Adam Werduch, Magdalena Wolska, Grzegorz Radomski, Marzena Mackiewicz, Sylwester Kot
Opracowanie: Piotr Soroka i Grupa
Premiera: 12 kwietnia 2007
Klub Garnizonowy w Chełmie

ZATAŃCZ_ym

Emocjonalna opowieść o związku, o dwojgu ludzi, którzy idą w tę samą stronę, wybierając różne drogi. Opowieść o przeszłości, walce o uczucia i drugiego człowieka, wspomnienie bliskości i jej pozorności. Historia zapętla się, "koresponduje" z wcześniejszym duetem tancerzy, przez co nabiera realnego wymiaru, widoczne są w niej emocje i zaangażowanie. Projekt jest nie tylko liryczny, w drugiej części akcja staje się znacznie bardziej dynamiczna, pojawiają się elementy synchroniczne, tempo narasta, by niespodziewanie się urwać. Tak, jak w życiu?

Taniec: Monika Brożek i Piotr Soroka
Opracowanie: Piotr Soroka
Premiera: 12 kwietnia 2007
Klub Garnizonowy w Chełmie